است » . « 1 » 13 - ذكر مايه شرح صدر است ؛ مولى على ( عليه السلام ) مىفرمايند : « الذكر يَشْرح الصدر » : « ياد خدا موجب وسعت سينه و شرح صدر است » ( و از مشكلات استقبال كرده و ناراحت نمىشود ) . « 2 » مرحوم الهى در ذيل اين دو فراز ( ان كان فى الغافلين كتب فى الذاكرين و ان كان فى الذاكرين لم يكتب من الغافلين ) چنين گويد : اگر با غافلان يك عمر بنشست * به ياد روى جانان بود پيوست و گر با ذاكران آميخته جانش * نَبُد غافل زيار مهربانش كه نامش از وفاداران نگارند * به راه دين زهشياران نگارند * * *

--> ( 1 ) . همان مدرك ، صفحه 150 . ( 2 ) . غررالحكم ( براى مطالعه بيشتر در مورد اين ثمرات به روايات ثمرات ذكر در ميزان الحكمه ، جلد 3 ، صفحه 417 تا 423 مراجعه فرمائيد ) . .